ชื่อผลงาน: สืบศิลป์ ดนตรีอีสาน สานภูมิปัญญาผ่านชุมนุมสร้างสรรค์
ผู้จัดทำ: ว่าที่ ร้อยตรี วิศวกร ยศหนองทุ่ม ครู โรงเรียนดมวิทยาคาร ส่านักงานเขตพื้นที่การศึกษา
ประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3
การศึกษานี้เป็นกระบวนการปฏิบัติที่เป็นเลิศ (Best Practice) ซึ่งมุ่งมุ่งพัฒนาผู้เรียนให้มีสมรรถนะสำคัญในศตวรรษที่ 21 โดยใช้ “ดนตรีพื้นบ้านอีสาน” เป็นฐานการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมชุมนุม เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนได้เรียนรู้คุณค่า ภูมิปัญญาท้องถิ่น และตระหนักในอัดลักษณ์ทางวัฒนธรรมของตนเอง โดยเฉพาะศิลปะดนตรีกันตรึม อันเป็นเอกลักษณ์สำคัญของจังหวัดสุรินทร์
โครงการดำเนินงานตามกระบวนการ PDCA และพัฒนา “รูปแบบ SIRP Model” ประกอบด้วย S-สืบสาน (Sustaining Culture), I – เรียนรู้ด้วยตนเอง (Independent Learning), R – เรียนร์เช็งปฏิบัติ(Reflective Practice), และ P – ผลผลงานสร้างสรรค์ (Product Creation) ด่าเนินกิจกรรมทั้งในรูปแบบอบรมเข้ม 3 วัน และชุมนุมรายสัปดาห์ โดยบุรณาการความรู้จากครรภ์มีปัญญาท้องถิ่น สู่การฝึกปฏิบัติจริง การออกแบบการแสดง และการจัดเวทีแสดงผลงานต่อชุมชน
ผลการดำเนินงานพบว่า นักเรียนมีพัฒนากาการอย่างเด่นซัดทั้งด้านความรู้ ทักษะ ทัศนคติ และทักษชีวิต นักเรียนร้อยละ 80 ขึ้นไป สามารถบรรเลงเครื่องดนตรีพื้นบ้านอีสานได้อย่างถูกต้อง กล้าแสดงออก มีความคิดสร้างสรรค์ และเกิดความภา | ใจในวัฒนธรรมของตนเอง ครูผู้สอนได้พัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้เช็งรุกโรงเรียนได้รับภาพลักษณ์ที่ดีในการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม และชุมชนเกิดความร่วมมือในการถ่ายทอดภูมิปัญญา เป็นการสร้างการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมและยังยืนโครงการได้รับการยอมรับในหลายระดับ ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับ 1 ทั้งระดับเครือข่าย ระดับสพป.สุรินทร์ เขต 3 และระดับจังหวัด สะท้อนถึงความสำเร็จของกระบวนการเรียนรู้ที่สามารถเป็นต้นแบบให้สถานศึกษาอื่นได้ สรปได้ว่า การจัดการเรียนรู้แบบ SIRP Model ภายใต้แนวคิด “สืบศิลป์ดนตรีอีสาน สานภูมิปัญญาผ่านชุมนุมสร้างสรรค์” เป็นแนวทางพัฒนาผู้เรียนแบบองค์รวม ที่ส่งเสริมทั้งสมรรถนะทางศิลปวัฒนธรรม ทักษะชีวิต และคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียนในศดวรรษที่ 21ได้อย่างเป็นรูปธรรม
<u> </u>
.
